Finny en Bob ontdekken Europa 

deel 8:  Potes de Picos 

Na een heerlijk Venetiaans ontbijt, pakt Bob het verfrommelde lijstje met verborgen pareltjes en leest dat ze Potes zeker niet mogen missen. Voor de laatste dagen hebben ze niets meer gepland omdat ze met een bonnefooierig gevoel thuis willen komen. En dan is Potes wel de uitgelezen rondreis climax. Onderweg komen ze super gastvrije boerendorpjes tegen. "Een zumo de naranja heren? Café con leche misschien?"  Zelfs voor een portie paëlla kunnen de vrienden gewoon aanschuiven bij een boerenfamilie, die net aan de siësta wil beginnen.

"Cantabrië is ruig en je vindt er vooral Spanjaarden." vertelt de frivole olijvenboer, : "Potes ligt tussen twee valleien, de Rio Deva en de Rio Quiviesa, die ontspringen in het hooggebergte van de Picos de Europas. Als je van klimmen en kanoën houdt, kan je hier geweldige tochten maken." Bob kan zich uitleven. 

Een oude brug over het ravijn van Valle de Aventuras leent zich bij uitstek voor een stukje abseilen. Bob heeft z'n klimtuigje al aan en zekert zich aan de ring op de brug. Langzaam laat hij zich zakken. Maar terwijl hij daalt, hoort hij Finny voorbij komen. 'Ik kan niet remmen.' roept z'n vriend angstig. Bob klimt snel naar boven en ziet Finny voorbij rijden. Zo snel mogelijk worstelt hij zich uit z'n tuigje en rent achter het huisje aan. Hij struikelt en valt languit in het grint, maar krabbelt snel weer op. Hij ziet Finny vaart minderen op een heuveltje en haalt hem in. Met een ruk aan de rem brengt hij Finny tot stilstand. “Je laat me schrikken Fin. Misschien moeten we onze volgende vakantie maar niet naar de bergen gaan.”

's Avonds wint Bob z'n eerste potje jeu de boules van de vakantie. Ze steken de muggenkaarsen nog een keer aan en nemen het laatste sangriaatje van deze vakantie. “Morgenavond zijn we thuis, het was supergezellig Fin. Thanks”

“Down in Brazil
It takes a day
to walk a mile
Time just stand still”

Finny Thow is een reislustig klein huisje. Met zijn vriend Bob Spacious gaat  hij op zoek naar de pareltjes van Europa.

Finny en Bob ontdekken Europa is een feuilleton van LEVEN in Tuinen, geschreven en geïllustreerd door Marcel van Mierlo. Iedere gelijkenis met bestaande personen of Tiny Houses berust op toeval.

Finny en Bob ontdekken Europa

deel 7: Canal Grande

Met slim passen en meten past Finny precies op de veerboot naar Venetië. Twee dampende capuccino's later kijken de reisvrienden elkaar tevreden aan. Bob geniet nog wat na: "Ik vind Athene geweldig, maar ik ben wel gesloopt. De klamme hitte broeit nog na in m'n t-shirt." Dit relaxte boottochtje komt ze heel goed uit, vandaag hoeft even niets. Bob pakt Grand Hotel Europa uit z'n tas en schakelt naar de relaxmodus om in Venetiaanse sferen te komen.

Finny pompt z'n bandjes extra hard op, zodat ze zelf door de kanalen kunnen varen. Even een boothelling zoeken en dan op ontdekkingsreis door het legendarische Venetië. De zingende gondeliers kijken in eerste instantie wat argwanend naar het varende koppel, maar vervolgen al snel hun weg over het water met loepzuivere aria's.

"Funiculì, funicula 

Funiculì, funiculaaaaa 

hahahahaha 

Funiculi, Funicula"

Honderden Venetiaanse gidsen galmen Venetiaanse weetjes door elkaar.  De toeristen, die loom onderuitgezakt in de gondels zitten, laten het gelaten over zich heen komen. De vrienden luisteren op afstand en varen een stukje mee met een stadsgids door het brede kanaal. "Venetië vormde eeuwenlang de toegang van West-Europa tot de zijderoute. We varen op Canal Grande. Al sinds de Middeleeuwen is dit de centrale waterweg van de stad." De piepkleine kronkelende grachtjes vragen wel wat extra vaarfocus, waardoor Finny veel informatie mist. "Vanavond ga ik in de rode reismap maar eens op m'n gemak nalezen waar ik ben geweest."

Finny Thow is een reislustig klein huisje. Met zijn vriend Bob Spacious gaat  hij op zoek naar de pareltjes van Europa

Finny en Bob ontdekken Europa is een feuilleton van LEVEN in Tuinen, geschreven en geïllustreerd door Marcel van Mierlo. Iedere gelijkenis met bestaande personen of Tiny Houses berust op toeval.

Finny en Bob ontdekken Europa 

deel 6: Kermis in Platamon

"Twee dagen rijden om in Athene te komen", zucht Bob. Hij kijkt nogal op tegen de lange rit. Gelukkig hebben ze een mooie tussenstop gevonden. Bob heeft uitgerekend dat Platamon aan de oostkust van Griekenland precies op de helft van de route ligt. Finny checkt z'n vering nog even en beweegt z'n gewicht van z'n linkerwiel naar z'n rechterwiel, en weer terug. Bandjes zijn op spanning: "Kom op, Vamos."

Platamon blijkt een pareltje met goudgele stranden en glashelder water. Bob heeft een mooie staplaats gereserveerd aan zee met een barretje op loopafstand. Als ze het dorpje binnenrijden, komt ineens hoempapa muziek van alle kanten. Uit de speakers klinkt een blikken stem met een vette echo: γυρίστε ένα γύρο στο γύρο. "Gaaf, een rondje in de draaimolen", zegt Bob, "ik kan niet wachten."

De volgende dag rijden ze door naar zuid-Griekenland. Finny  
heeft gehoord over een idyllisch plekje in de buurt van Athene. De Attische kust blijkt een wonderschone combinatie van rotsige kusten, zandvlakten en dromerig heuvellandschap. Al slingerend en sleurend aan het stuur bereiken ze Kaap Soeniön. 

Finny heeft een schaduwplek gevonden tussen de oude tempelresten. Na een flinke portie Moussaka en wat Ouzo's om het af te leren, genieten de vrienden van hun nieuwe paradijsje. De jeu de boule  ballen blijven vanavond in de opbergkist. "We moeten toch minstens één keer badminton spelen", heeft Bob aangedrongen, maar Finny is weer in vorm en laat hem alle hoeken van het veld zien.

wordt vervolgd

Finny Thow is een reislustig klein huisje. Met zijn vriend Bob Spacious gaat  hij op zoek naar de pareltjes van Europa

Finny en Bob ontdekken Europa is een feuilleton van LEVEN in Tuinen, geschreven en geïllustreerd door Marcel van Mierlo. Iedere gelijkenis met bestaande personen of Tiny Houses berust op toeval.

Finny en Bob ontdekken Europa 

deel 5: Chill out

Finny heeft z'n nieuwe dance moves geshowd tot hij er krakend en piepend bij neerviel. Dat voel je wel the day after. "Eerst extra olie in m'n lagers om de dag goed door te komen. Maar waar is Bob?"

Z'n bed is leeg en z'n dons ligt op de grond.  "Hey Fin, wakker worden", klinkt het vanaf het water. 

Bob zwaait vanuit z'n bootje. Het is prachtig zeilweer, windje 4 en een zonnetje. De ooit succesvolle wedstrijdzeiler klemt de schoot stoer tussen z'n tanden, gaat wat verder buiten de boot hangen dan nodig is en stuift voorbij.

"Misschien moet ik ook maar eens in actie komen", denkt Finny en een uurtje later rolt hij door het mulle zand naar de rand van het water om een landvast van Bob aan te pakken. Een lus om z'n dissel en de rem erop, zo die gaat nergens meer naar toe. Terwijl Bob een poetslap over z'n bootje haalt en het zeil oprolt, zoekt Bob een vette pan om teefjes te wentelen voor het ontbijt.

De rest van de dag gaat voorbij in een roes. Het plan om door te rijden naar Athene wordt al snel van tafel geveegd. Lekker een dagje chillen aan het strand klinkt veel aantrekkelijker. Mojitootje, chill out cd-tje, boekje, wie maakt je wat.

's Avonds bij het vuur pakken ze de routekaart er bij. Morgen naar Athene. In de boeken over de oude stad staan prachtige foto's. Als Bob even weg droomt met een 'on top of the world' gevoel, ziet hij zichzelf als Hercules staan op het Parthenon. 

Hij leest verder: "Parthenon was de tempel voor Athena Parthenos, die de beschermgodin was van de stad Athene. Akropolis is een 156 meter hoge tafelberg, vertaald betekent Akropolis dan ook 'hoogste deel van de stad." Dat is een mooi doel van de reis en ook gelijk het verste punt dat ze op hun programma hebben. "De rest lees ik morgen wel." fluistert Bob, die ziet dat Finny z'n rolgordijnen al heeft laten zakken.

wordt vervolgd

Finny Thow is een reislustig klein huisje. Met zijn vriend Bob Spacious gaat  hij op zoek naar de pareltjes van Europa

Finny en Bob ontdekken Europa is een feuilleton van LEVEN in Tuinen, geschreven en geïllustreerd door Marcel van Mierlo. Iedere gelijkenis met bestaande personen of Tiny Houses berust op toeval.

Finny en Bob ontdekken Europa 

deel 4: Marcio Marotti

"Die allesbrander is geweldig." Finny heeft de hele nacht kunnen genieten van de smeulende kooltjes met op de achtergrond de fluitende uilen. Zo te horen is de boomklever ook wakker geworden. "De hoogste tijd om m'n trapje uit te klappen en een plens water over m'n dak te gooien. Wake up, Fin, op naar het meer van Scutari."

De route naar Scutari is adembenemend. Veel kleine weggetjes langs steile berghellingen, veel hobbels, veel kuilen en heel veel zand. Bob en Finny moeten hard werken om alle tegenliggers veilig te passeren op veel te smalle paadjes en haarspeldbochten door te komen zonder te scharen. Maar de beloning is groots, wat een prachtig meer. "Het grootste van de Balkan!", roept Bob, die de rol van reisleider weer vol enthousiasme op zich heeft genomen en die ochtend nog even het rode reismapje heeft bestudeerd.

"Eerst eten of eerst langs de tourist information?"  Bob weet het antwoord al en even later staat de plaatselijke stadsgids met grote armgebaren en een brede glimlach uit te leggen, waar ze terecht zijn gekomen: "Het Meer van Scutari ligt op de grens van Montenegro en Albanië en heeft een oppervlakte van minstens 368 km². De waterstand van het meer kan sterk variëren. In dooi tijd kan het meer wel groeien tot 540 km²." En wat betekent dat als de klimaatverandering zo door gaat, denkt Bob. "We noemen ons meer in Albanië: Liqeni i Shkodrës en in het Servisch is het Skadarsko jezero.  Jullie hebben geluk, want  vanavond is het jaarlijkse dorpsfeest met om tien uur een speciaal optreden van Marcio Marotti."

Onderuitgezakt met een koud biertje genieten de vrienden van Brodet, een vissoep van sardientjes en Proja, en maïsbrood, gemaakt van polenta. De stemming begint er al aardig in te komen. Dorpsbewoners worden losser in de heupen en omhelzen elkaar innig, alsof ze elkaar jaren niet hebben gezien. "Il mio migliore amico". De barkeeper, Luca Caprese, heeft een cd van Marotti gevonden en vult het dorpsplein met bekende opera melodieën.

"La donna è mobile
Qual piuma al vento
Muta d'accento
E di pensiero"

De biertjes worden bijgevuld en bijgevuld en ook de lokale likeurtjes smaken goed. Bob is wel wat gewend en ziet glimlachend hoe Finny wiebelt op z'n wielen. Van de opwinding heeft hij zijn dak open gezet voor extra frisse lucht en Bob weet dat het nu niet lang meer duurt, voordat we een rollend huisje de Lambada zien dansen. En ja hoor, het laatste pootje wordt ingedraaid en Finny gaat los. Z'n linker en rechter knipperlicht knipperen om beurten en z'n bandjes piepen van het snelle draaien.

Even na tienen, na wat geruis op de speakers, houdt iedereen z'n adem in. Het hoogtepunt van het feest: "ladies and gentlemen, please give him a big hand, the one and only Marcio Marotti." Daar staat de wereldberoemde bariton. Nog een grote hap verse lucht en hij zet z'n eerste aria in, wat een avond:
"La donna è mobile
Qual piuma al vento"

wordt vervolgd

Finny Thow is een reislustig klein huisje. Met zijn vriend Bob Spacious gaat  hij op zoek naar de pareltjes van Europa

Finny en Bob ontdekken Europa is een feuilleton van LEVEN in Tuinen, geschreven en geïllustreerd door Marcel van Mierlo. Iedere gelijkenis met bestaande personen of Tiny Houses berust op toeval.

Finny en Bob ontdekken Europa 

deel 3: Panoramic Views in Slovenië

Bob heeft enthousiaste verhalen gehoord over Bled en kan niet wachten om in een bootje te springen en het meer te verkennen. Maar eerst een croissantje met jam en wat Zwitserse strooikaas op een toastje met veel boter. Als Finny alle pootjes heeft ingedraaid en de kabel heeft ingeplugd in de roestige Rover kunnen ze op weg naar hun nieuwe bestemming.

"Wat je echt niet mag missen is Spielberg bei Knittelfeld", heeft Susanne, een bevriende collega, nog vlak voor hun vertrek gezegd. "Een prachtig dorpje met het gezelligste pleintje van Europa. Maar vertel het niet door, want niemand kent dit dorpje en dat moeten we zo houden." En dat is precies wat Bob zoekt. 

Onderweg verandert het landschap, het wordt rauwer en rotsachtiger en de wegen worden smaller. Finny krijgt het Spaans benauwd met z'n bandjes langs het randje van de afgrond. Met zweet op z'n ramen en veel te droog vet in z'n wiellagers, rolt hij zo goed en zo kwaad als het gaat over de zanderige paadjes. Gelukkig is Bob te vertrouwen. Juist op dit soort uitdagende bergweggetjes is hij op z'n best.

Na een lange en vermoeiende tocht strijken de twee neer op een parkeerplaats met Panoramic View. Het meer van Bled ligt prachtig te glinsteren in de middagzon.  Bob pakt z'n tablet erbij: "Het meer van Bled is 2120 m lang en 1380 m breed. En in het meer ligt een eilandje met de Maria Hemelvaartskerk." Misschien een leuk roeitochtje voor vanavond? 

"Heb je nog even een doekje?", Finny zit onder het stof en ziet geen klap van het schitterende meer. "Rust jij nou maar uit, ik poets wel even." Liefdevol haalt Bob een natte lap en een trekkertje over het glas van zijn vermoeide vriend. "Zo, wij hebben een Civcekje verdiend." 

Finny blaast na het eten z'n banden op voor extra drijfvermogen en Bob haalt z'n roeiboot te voorschijn.. Op naar de Maria Hemelvaartskerk, of Cerkev Marijinega
Vnebovzetja, zoals de Slovenen haar noemen. Het kerkje stamt uit de 9de eeuw en herbergt prachtige fresco's en een gouden altaar. Ze zijn de enigen op het eiland en dwalen er twee uur rond voor ze het bootje weer opzoeken. "Toch wel koud zo op het eind van de avond." Terug op het land steekt Finny z'n allesbrander nog even aan voor de nacht.

wordt vervolgd

Finny Thow is een reislustig klein huisje. Met zijn vriend Bob Spacious gaat  hij op zoek naar de pareltjes van Europa

Finny en Bob ontdekken Europa is een feuilleton van LEVEN in Tuinen, geschreven en geïllustreerd door Marcel van Mierlo. Iedere gelijkenis met bestaande personen of Tiny Houses berust op toeval.

Finny en Bob ontdekken Europa 

deel 2: Schnuppgerutsch mit Vlögelfreien

"Goed geslapen, Bob?" Finny opent z’n luiken en ziet dat Bob al is begonnen met z’n ochtend rituelen. Wat zwaaien met z’n armen, een paar stroeve heupbewegingen en voorzichtig wiebelen op één been. Hij noemt het zelf power yoga.
"Prima geslapen. Inpakken, pootjes indraaien en rijden. Vienna, here we come!" Bob laat zich in het zwembad zakken en crawlt met veel gespetter en geproest naar de overkant.

Wenen toont zich een fantastische stad. Vooraf hadden ze de wereldstad nog willen skippen uit hun reisprogramma. "Dan moeten we zeker ook naar een opera? Wat is er verder te doen in Wenen?" Typisch Bob,  maar nu zijn ze blij, dat ze toch zijn gegaan. Het is stralend weer en Wenen is mooi, heel mooi.

Finny heeft een plaatsje gevonden op de parkeerplaats en draait een pootje uit om wat steviger te staan. Hij ziet Bob op een bank in het Praterpark genieten van een kop Wienermelange, een bakje Schnuppgerutsch mit Vlögelfreien, en de walsen van Strauss.  

Vermoeid van de wandeling en bedwelmd door de romantische sfeer en een paar Prosecco's, ligt Bob de rest van de middag te sluimeren in z’n hangmat. 

Als Finny hem wakker maakt, is het al aan het schemeren. "Te laat om nog naar Aida te gaan. Dat moeten we maar uitstellen tot een volgend bezoek", denkt Bob hardop en hij klimt uit z'n hangmat, rekt zich uit en gaat op zoek naar de barbecue.

Na een paar sappige hamburgers met te veel saus kijken ze elkaar voldaan aan.  Nog een afzakkertje en dan is het mooi geweest. Finny zet Michael Franks op en Bob verbouwt z'n stoel naar de ligstand. Hij kent de tekst uit z'n hoofd.
"Down in Brazil
It takes a day 

to walk a mile

Time just stand still"

wordt vervolgd

Finny Thow is een reislustig klein huisje. Met zijn vriend Bob Spacious gaat  hij op zoek naar de pareltjes van Europa

Finny en Bob ontdekken Europa is een feuilleton van LEVEN in Tuinen, geschreven en geïllustreerd door Marcel van Mierlo. Iedere gelijkenis met bestaande personen of Tiny Houses berust op toeval.